De inspiratiebronnen van Lieselot Smet
Elke maand vragen we een danser, maker of docent dans wie of wat hen inspireert. Deze keer stellen we de vraag aan Lieselot Smet (39), afkomstig uit Dendermonde. Ze is economiste van opleiding, maar dans loopt als een rode draad door haar leven. Sinds haar kleutertijd heeft ze een brede ervaring opgebouwd: van klassiek ballet en jazz tot tapdans en dance aerobics. Na een ski-ongeval dat haar tijdelijk van dans afhield, werd ze zich pas écht bewust van hoeveel beweging voor haar betekent. Vandaag volgt Lieselot de basisopleiding dansdocent van Danspunt. Deze stap brengt haar dichter bij haar droom om zelf les te geven en dansplezier door te geven aan anderen.
Muziek als motor
Muziek is voor mij vaak het vertrekpunt. Ik heb thuis een aparte dansruimte waar ik graag improviseer. Soms doe ik dit fysiek, soms in mijn hoofd. Zelfs wanneer ik niet kan bewegen, dan dans ik in gedachten. Voor mij is muziek geen achtergrond, maar een drijvende kracht. Elke choreografie ontstaat vanuit een muzikaal gevoel. Ik gebruik verschillende playlists die inspelen op verschillende ‘moods’; van ingetogen en melancholisch tot krachtig en ritmisch. Deze playlists stel ik zelf samen en bestrijken een brede waaier aan muziekstijlen; van pop, hiphop en dance tot jazz en soul, reggae en latin. Ik hou enorm van de veelzijdigheid van muziek en laat me er graag in meeslepen . Wanneer de klanken veranderen, verandert mijn energie, mijn ademhaling en vervolgens mijn beweging.
Opleiding dansdocent als nieuwe horizon
De basisopleiding dansdocent van Danspunt was voor mij een openbaring. De opleiding is zó complementair. We krijgen niet alleen theorie, maar ook concrete handvaten uit de praktijk. Ik vind het fascinerend om te leren over bewegingsanalyse: hoe gewrichten werken, welke bewegingen anatomisch mogelijk of net onmogelijk zijn. Het programma helpt me om bewuster te kijken: hoe verdeel je aandacht over een groep? Hoe herken je waarom iemand moeite heeft met een pasje?
Niet iedereen leert op dezelfde manier. Sommigen hebben visuele voorbeelden nodig, anderen luisteren liever eerst naar uitleg. Dat inzicht heeft me enorm verrijkt. Ook het werken met termen zoals bijvoorbeeld flexie, extensie en rotatie sterkt die bewustwording van wat er in het lichaam gebeurt. Soms zijn het die kleine dingen zoals de mogelijkheid om een richting of strekking van het lichaam te benoemen, die me als toekomstige docent enorm zullen helpen.
Digitale prikkels
Digitale media vormen een onuitputtelijke bron van inspiratie. Als tiener zat ik aan het scherm gekluisterd bij MTV-videoclips. De combinatie van dans en zang vond ik fantastisch. Later kwamen programma’s als So You Think You Can Dance, The Ultimate Dance Battle, Dancing with the Stars. Die lieten zien hoe divers dans kan zijn en net dat vind ik zelf ook zo fijn.
Vandaag de dag haal ik vooral inspiratie uit sociale media. De podcast Dansersbrein van Manon van Riel vind ik geweldig. Ze studeerde zelf danseducatie aan de Fontys Academy of Arts in Tilburg. Ze praat tijdens haar podcast met experten en dansdocenten over vragen die haar tijdens haar opleiding bezighouden, maar ook over haar onzekerheden, het interne stemmetje dat zegt dat het niet goed genoeg is. Dat herken ik enorm, zeker nu ik zelf terug een opleiding volg. Ik leer uit dezelfde filmpjes om me bewust te worden dat gedachten niet altijd hetzelfde zijn als de realiteit en dat ik moet vertrouwen op mezelf en ervoor moet durven gaan. Dans is voor mij een thuiskomen: het brengt me terug naar mijn kern, naar het pure, speelse kind dat diep van binnen nog altijd leeft.
Op Instagram volg ik docenten over de hele wereld, zoals Delphine Lemaitre in Parijs en Jordan Grace in de VS. Delphine Lemaitre deelt video’s van haar lessen street jazz in Parijs en haar projecten die geven mij veel inspiratie. Eén van haar grote projecten als danschoreograaf was ter gelegenheid van de 30e verjaardag van Disneyland Parijs. Jordan Grace geeft wereldwijd online hiphop lessen en heeft haar eigen dansstudio in Nashville. Ze heeft een ongedwongen, maar krachtige dansstijl, wat me erg aanspreekt. Daarnaast inspireert het me dat ze als mama tegelijk ook haar passie en dromen blijft najagen.
En dan is er nog Le Transporteur de Bonheur, die spontaan begint te dansen op straat of in winkels en iedereen meeneemt in zijn enthousiasme. Ik word instant vrolijk als hij in mijn feed verschijnt.
Tussen voelen en vorm
Meer dan techniek wil ik ruimte geven aan authenticiteit. In mijn lessen wil ik dat iedereen zich goed voelt. Iedereen verdient een plek en iedereen mag dansen. Het gaat mij niet om het perfect kopiëren van bewegingen, maar om ze naar je eigen mogelijkheden te vormen. Tenslotte is geen enkel lichaam hetzelfde. Ik ben me zeer bewust van hoe snel er in dans een vorm van vergelijking ontstaat. We filmen soms choreografieën, dat helpt om ons dansproces beter te begrijpen en onze dans thuis te kunnen inoefenen. Tijdens het bekijken van de video merk ik dat ik soms sneller let op hoe iets eruit ziet dan hoe het aanvoelt. Onbewust komt er dan toch een oordeel. Dat wil ik graag doorbreken. Deze video kan uiteraard nuttige ‘feedback’ geven over hoe iets eruit ziet, puur esthetisch, maar een dans start voor mij vanuit een gevoel en een beleving. Hier wil ik graag op inzetten tijdens mijn lessen.
Hoewel ik aanvankelijk dacht les te geven aan volwassenen, begint het idee van werken met jonge dansers toch te kriebelen. Kinderen reageren zo puur en enthousiast. Soms ben je voor hen echt even een heldin. Dat geeft enorm veel voldoening! Wat mij daarnaast ook aanspreekt is de onbevangenheid waarmee kinderen bewegen. Ze denken (nog) niet na over hoe iets eruitziet. Ze dóén gewoon. Die spontaniteit en nieuwsgierigheid wil ik graag vasthouden in mijn lessen.
Eind maart 2026 rond ik mijn opleiding af en ben ik klaar om mijn volgende stap te zetten. Vanaf dan wil ik elke kans grijpen die op mijn pad komt om mezelf verder te ontwikkelen en mijn enthousiasme voor dans door te geven aan anderen.
Ik zou graag vanaf midden volgend jaar starten als dansdocent in clubverband om praktijkervaring op te doen. Op termijn zou ik dit graag uitbreiden met eigen dansworkshops.
Tekst: Judith Van Oeckel