Bouwen aan een eigen plekje in het danslandschap
Met haar eerste projectsubsidie op zak en een eigen voorstelling in de steigers, kijkt Ehren Verrelst terug op hoe het allemaal begon – met een laagdrempelige aanvraag bij Code Dans+ – een artistiek en financieel ondersteuningspakket van Danspunt – en een grote drang naar creatie.
Op onze Code Dans+-agenda zien we deze zomer je project WEB-site staan. Hoe loopt het?
Heel goed en het voelt bijzonder. WEB-site is niet de eerste voorstelling die ik maak, maar wel de eerste die ik echt professioneel aanpak, zowel artistiek als zakelijk. Mijn zoektocht naar een duwtje in de rug begon bij Danspunt. Hoewel er even twijfel was over mijn beginnersstatus als maker, kon ik toch op waardevolle, warme ondersteuning rekenen van de medewerkers achter Code Dans+.
Ik ontving een eerste schijf aan middelen en Danspunt fungeerde als klankbord: kritisch waar nodig, maar altijd bevestigend en stimulerend. Die steun gaf me de moed om verder te gaan. Ik heb grote ambities met WEB-site en stapte ondertussen ook naar Stad Antwerpen, waar ik een tweede subsidie kreeg.
Dat had ik niet kunnen doen zonder Danspunt. Hun betrokkenheid gaf mijn dossier gewicht: het toonde aan dat ik gedragen werd door een belangrijke speler in het veld. Danspunt maakt het eenvoudiger om écht voor je project te gaan, om groter te durven denken. Daar ben ik hen ontzettend dankbaar voor.
Waarover gaat WEB-site?
In WEB-site werken we met elastieken, als symbool voor de flexibiliteit die we moeten hebben in de maatschappij. Het vertrekt vanuit het gevoel dat er langs alle kanten aan je getrokken wordt. Een serieus thema, dat ik speels en luchtig probeer te benaderen.
Is die speelsheid de rode draad in jouw werk?
Spel is zeker een rode draad in mijn werk, al gebeurt het vaak onbewust. Voor mij is dans een manier om verbinding te maken, met je eigen lichaam en met anderen. Die speelsheid maakt het laagdrempeliger, zeker voor mensen die zich minder comfortabel voelen met beweging. Het maakproces zie ik als een speeltuin vol mogelijkheden: experimenteren met decor, licht en scènes is voor mij een vorm van spel. Daaruit distilleer ik wat ik verder wil uitwerken. Plezier blijft daarbij essentieel. Spel hoeft niet altijd luchtig of grappig te zijn, het mag evengoed ernstig zijn, zolang het maar vertrekt vanuit een oprechte nieuwsgierigheid en speelzin.
Is WEB-site hier het ultieme voorbeeld van?
WEB-site is inhoudelijk niet zozeer speels, gezien de ernst van het onderwerp, maar de uitdaging ligt juist in een speelse benadering. Als maker zet ik graag in op speels onderzoek, waarbij verbeelding de ruimte krijgt om te spreken. Ik benader het onderwerp met veel fantasie en lastige thema’s worden op een speelse manier gevisualiseerd. Het spel zit dus niet in de inhoudelijke boodschap zelf, maar in de manier waarop het project wordt vormgegeven.
Met die visie bouwde je intussen ook een eigen vzw uit, ONAF, hoe verliep dat?
Ik richtte ONAF samen met mijn klasgenoot Elliot op, vanuit de noodzaak om te maken en niet alleen te spelen. We merkten dat er in Antwerpen weinig werkgelegenheid was voor dansers, terwijl er juist veel talent is en er door de dansopleiding veel dansvolk aanwezig is. Veel van onze klasgenoten verhuisden naar Brussel of elders, omdat ze daar meer kansen zagen. Wij wilden dat gat vullen en danswerk creëren in Antwerpen.
Het begon heel intuïtief en met de steun van een premie kregen we dat eerste zetje. Onze eerste voorstelling speelde vier jaar lang op toffe evenementen en zo konden we zelfs zes mensen aan werk helpen. Naast het maken van voorstellingen zetten we ons ook in voor kunsteducatie. We geven workshops aan kinderen en jongeren, bieden een educatief kader en proberen zoveel mogelijk mensen warm te maken voor dans en beweging. Het hele team is inzetbaar voor die workshops.
Via Danspunt konden we ook in de zomer naar Polen voor een co-creatie, wat een mooie ervaring was. ONAF is eigenlijk ook een platform om samen te werken, inspiratie op te doen en uitwisseling te stimuleren. We willen dans toegankelijk maken voor een breed publiek, van kinderen tot senioren. Daarom halen we dans uit die abstracte toren en spelen we bijvoorbeeld op straat, spreken we passanten aan en maken we locatievoorstellingen. Zo bereiken we mensen die misschien niet vanzelf naar het theater zouden gaan.
Wat zou je zeggen tegen jonge makers met dezelfde ambities?
Reik uit naar mensen die al wat verder staan dan jij. Wees niet bang om een voorbeeld van een begroting op te vragen, stel die ‘domme’ vragen, ik heb dat ook gedaan en het heeft me zoveel stress gescheeld. Er is zó veel kennis in het veld die we gerust meer mogen delen. Ik heb bijvoorbeeld dagen gespendeerd aan het opstellen van een lijst met programmatoren, terwijl honderden mensen in Vlaanderen die al hebben. Ik hoop echt dat iemand mij die lijst binnenkort gewoon vraagt.
Durf dus te delen, samen te werken en van elkaar te leren, op én naast het podium. En vooral: doe het op jouw manier. Als bellen niks voor jou is, kies dan een aanpak die wél werkt. Je moet er gelukkig van worden. Soms is een goeie mail al genoeg om deuren te openen.
Wacht ook niet op de perfecte kans of honderd audities. Creëer je eigen werk. Het veld is zó subjectief, je hoeft niet bij iedereen te passen – als je iets te vertellen hebt, ga ervoor. Zoek steun, experimenteer, en wees niet bang om te falen. Vallen mag, maar sta weer op.
WEB-site speelt als locatievoorstelling op 23/08, 31/08 en 07/09. Van oktober 2025 tot maart 2026 speelt Ehren haar voorstelling WEB in zalen. Meer info via codedans.be en onaf.be.